Wat is Andarine?
Andarine is een niet-steroïdale, oraal biologisch beschikbare selectieve androgeenreceptormodulator (SARM) met de chemische aanduiding S-4 (ook bekend als GTx-007), molecuulformule C₁₉H₁₈F₃N₃O₆ en een molecuulmassa van 441,36 g/mol. De stof behoort tot de arylpropionamide-klasse van SARMs — een structurele familie die zich onderscheidt van klassieke steroïdandrogenen doordat een volledig steroidaal ringsysteem ontbreekt. Andarine werd oorspronkelijk ontwikkeld binnen preclinisch onderzoek naar spieratrofie, osteoporose en benigne prostaathyperplasie.
Farmacologisch werkingsmechanisme
Andarine bindt zich aan de androgeenreceptor (AR) met een bindingsaffiniteit (Kd) van circa 4 nM — vergelijkbaar met testosteron, maar met een structureel anders activatieprofiel. In skeletspier- en botweefsel werkt andarine als partieel agonist: andarine activeert het AR-complex gedeeltelijk en stimuleert zo anabole signaaltransductie. In prostaatweefsel gedraagt andarine zich als partieel antagonist, waarbij de stof AR-activatie juist remt. Deze dubbele profielbasis vormt de farmacologische grondslag voor de 'selectiviteit' in de naam SARM.
Na orale inname kent andarine een halfwaardetijd van circa 4–6 uur. Die korte halfwaardetijd maakt gespreide dagdosering relevant voor wie stabiele plasmaspiegel nastreeft. De orale biologische beschikbaarheid is hoog dankzij sterke binding aan plasmaproteïnen en gunstige intestinale absorptie.
Weefselspecificiteit en karakteristieke bijwerking
Het centrale onderscheid tussen andarine en klassieke androgenen is weefselspecificiteit. Testosteron activeert AR uniform in alle androgeengevoelige weefsels — inclusief prostaat, talgklieren en haarzakjes. Andarine moduleert AR differentieel: anabole signalering treedt primair op in spier- en botcellen, terwijl prostatische expressie gedempt blijft.
Een farmacologisch kenmerkend en goed gedocumenteerd fenomeen bij andarine is de omkeerbare visuele bijwerking. Bij hogere doseringen bindt andarine ook aan androgeenreceptoren in retinaal weefsel (fotoreceptoren), wat een tijdelijke gele kleurtint in het gezichtsveld veroorzaakt — met name onder weinig lichtomstandigheden. Dit effect is dosis- en duurafhankelijk en verdwijnt na staken van gebruik. Het geldt tegelijk als farmacologisch identificatiekenmerk waarmee andarine zich onderscheidt van andere SARMs zoals ostarine (MK-2866) of ligandrol (LGD-4033).
Kwaliteitsanalyse en verificatiemethoden
De betrouwbaarheid van een SARM-preparaat valt of staat met analytische verificatie. De industriestandaard is HPLC-analyse (High-Performance Liquid Chromatography): HPLC scheidt de werkzame stof van structurele analogen en synthetische verontreinigingen op basis van retentietijden, en bevestigt zowel identiteit als zuiverheidspercentage. Elbrus Pharmaceuticals past HPLC-profiling toe op hun Andarine 10 mg/tab-formulering om
Lab Getest
